Γι’ αυτό και επισκέπτονται ανελλιπώς τη Λεμεσό κάθε χρόνο τέτοια περίοδο. Μια γιορτή που την περιμένουν με λαχτάρα μικροί και μεγάλοι. Όλα ξεκίνησαν από ομάδες γλεντζέδων, από όλα τα κοινωνικά στρώματα της πόλης, οι οποίοι διοργάνωναν στα σπίτια τους συγκεντρώσεις με μοναδικό στόχο τη διασκέδαση. Το κρασί έρεε άφθονο και, όταν το κέφι άναβε, έβγαιναν στους δρόμους στήνοντας αυτοσχέδιες παρελάσεις με γαϊδούρια, άμαξες, καρότσες και ποδήλατα, σατιρίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις που σχετίζονταν με την τότε καθημερινότητά τους.

Μπορεί με το πέρασμα των χρόνων να χάθηκε ο αυθορμητισμός και ο ρομαντισμός εκείνης της εποχής, αλλά η ανάγκη των ανθρώπων να ξεδώσουν με την ψυχή τους και να ξεφύγουν έστω και για λίγο από την πραγματικότητα, μέσα από ευφάνταστες μεταμφιέσεις, παραμένει ίδια. Οι Λεμεσιανοί, άλλωστε, μαθαίνουν από μικρή ηλικία να αγαπούν το Καρναβάλι, καθώς για τον καθένα ξεχωριστά είναι συνυφασμένο με στιγμές χαράς. Είναι η περίοδος όπου όλοι αδημονούν να καταργήσουν για λίγο τις κοινωνικές νόρμες και να βγουν στους δρόμους μασκαρεμένοι, χωρίς να νοιάζονται για τίποτα, παρά μόνο να περάσουν καλά. Το αποκορύφωμα των εορτασμών είναι η μέρα του Καρνάβαλου, η μέρα δηλαδή που διοργανώνεται η μεγάλη παρέλαση και δικαίως θεωρείται η «Γιορτή της Λεμεσού». Το λεμεσιανό πνεύμα παραμένει αθάνατο! Φροντίζουν γι’ αυτό επιμελώς οι παλαιότερες γενιές, μεταδίδοντας το πάθος και την αγάπη τους για τα Καρναβάλια στις νεότερες. Γιατί αυτή είναι η μοναδική στιγμή που όλοι βάζουν μια άνω τελεία στις έγνοιες και τις σκοτούρες της καθημερινότητας. Όποια κι αν είναι τα προβλήματα και οι δυσκολίες, το Λεμεσιανό Καρναβάλι θα αποτελεί πάντα μια διέξοδο ξεγνοιασιάς.